ΑΚΚΕΛ: «550.000 ζώα χαμένα. Κι εμείς εδώ, να κοιτάμε και να πονάμε»

Στο καφενείο του χωριού μου δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Ούτε μεγάλα ψέματα δήθεν ειδικών. Εκεί ακούς την αλήθεια όπως βγαίνει από την ψυχή.  Κι αυτές τις μέρες, η ψυχή της υπαίθρου είναι βαριά. 550.000 ζώα θανατωμένα από ευλογιά και πανώλη. Πάνω από μισό εκατομμύριο ψυχές σκοτωμένες άδικα. Κοπάδια που μεγάλωσαν με κόπο, με ιδρώτα, με ξενύχτια. Κι όλα χάθηκαν μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Και ο κτηνοτρόφος;  Στέκεται μπροστά στο άδειο μαντρί και δεν ξέρει τι να πει.

Ούτε τι να σκεφτεί.  Μόνο πονάει. Η “βιοασφάλεια” δεν σταματάει ούτε κουνούπι. Στο καφενείο γελάνε πικρά όταν ακούν για δήθεν «μέτρα βιοασφάλειας» και ανοησίες καλοπληρωμένων ειδικών της ΝΔ. Γιατί ξέρουν ότι η ευλογιά μεταδίδεται:

• με κουνούπια και έντομα,
• με τα πουλιά,
• με τα ποντίκια,
• με τον αέρα.
• και με πολλούς άλλους παράγοντες

«Τι να κάνω;» λέει ο κτηνοτρόφος. «Να βάλω μάσκα στο κοπάδι; Να κυνηγάω τα κουνούπια με τη βέργα; Με τα πουλιά, τον αέρα, τα ποντίκια, τι θα κάνω;». Η πραγματικότητα είναι απλή: Αυτός ο ιός δεν σταματάει με κορδέλες  χαρτιά και πρόστιμα των χαρτογιακάδων που παριστάνουν τους ειδικούς.

Η θανάτωση δεν είναι λύση. Είναι μαχαίρι στην καρδιά από ανθρώπους που θεωρούν ότι το να σκοτώνουν είναι ιατρική πράξη, από άρρωστα μυαλά. Κάθε μέρα θάβουν ζώα. Κάθε μέρα κλείνουν μαντριά και στάβλοι. Κάθε μέρα ένας άνθρωπος της υπαίθρου χάνει το βιος του, χίλια πρόβατα σκοτώνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη μέσο όρο ημερησίως και την άνοιξη έρχεται η κόλαση του Δάντη. Και το χειρότερο;  Ο ιός συνεχίζει. Σαν να μην έγινε τίποτα. Αν η θανάτωση ήταν λύση, θα το βλέπαμε. Αντί γι’ αυτό, βλέπουμε μόνο καταστροφή.

Τί είπε ο Επίτροπος Βαρχελί και γιατί στο καφενείο σηκώνονται φρύδια; Ο Επίτροπος δεν είπε ότι υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο. Είπε όμως κάτι που κάνει τον κόσμο να χτυπάει το τραπέζι, το οποίο αποκρύπτουν ο Τσιάρας, ο Κέλλας και οι ειδικοί των λάκκων, οι γαλάζιοι “επιστήμονες”:

• Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Εμβολίων έχει 400.000 δόσεις έτοιμες,
• η Ελλάδα μπορεί να τις πάρει άμεσα,
• και αν χρειαστούν κι άλλες, η ΕΕ θα τις πληρώσει.

Τότε, στο καφενείο, πέφτει η σιωπή.  Γιατί όλοι καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό:

• Η λύση υπήρχε.
• Ήταν εκεί. Ήταν πληρωμένη.
• Και δεν την ζήτησαν.
• Και μετά ακούμε ότι “τα εμβόλια είναι αμφιβόλου ποιότητας”

Εδώ ο κόσμος αγριεύει:

• «Δηλαδή η Ευρώπη κρατάει εμβόλια που δεν κάνουν;»
• «Δηλαδή η Κομισιόν θέλει να μας καταστρέψει;»
• «Δηλαδή ο επίτροπος έχει κρυφή ατζέντα;»

Κανείς στο καφενείο δεν το πιστεύει αυτό. Γιατί δεν στέκει. Γιατί δεν έχει λογική. Γιατί δεν έχει βάση. Και τότε η κουβέντα γίνεται βαριά:  «Αν υπήρχε λύση και δεν την πήραν, ποιος φταίει για τα 550.000 ζώα»;

Η ύπαιθρος δεν αντέχει άλλο.Ο κτηνοτρόφος δεν είναι αριθμός στα τεφτέρια του Τσιάρα και του Μπιλλίνη.  Είναι άνθρωπος. Με οικογένεια. Με χρέη. Με όνειρα. Με ζώα που τα μεγάλωσε σαν παιδιά του. Και τώρα βλέπει το μαντρί άδειο. Και δεν ξέρει αν θα ξανασταθεί στα πόδια του.

Ο εμβολιασμός δεν είναι απλά μια ιδέα. Είναι σωσίβιο. Ο εμβολιασμός ακόμη και με μη εγκεκριμένα εμβόλια, όπως επιτρέπει η ΕΕ, είναι ο μόνος τρόπος να σωθεί ό,τι απέμεινε. Στα καφενεία το λένε καθαρά:  «Ή εμβολιάζουμε, ή τελειώσαμε».

Η χώρα έχει δύο δρόμους:

1. Να προστατεύσει την παραγωγή. 
2. Ή να συνεχίσει να θάβει ζώα και ανθρώπους της υπαίθρου.

Και ο κόσμος θα θυμάται.  Γιατί ο πόνος δεν ξεχνιέται.