ΑΚΚΕΛ: «Η ευλογιά των αιγοπροβάτων δεν ήταν μια «ατυχία». Ήταν μια διοικητική αποτυχία»

Ήταν μια διοικητική αποτυχία, μια πολιτική εμμονή και μια οικονομική καταστροφή που γράφτηκε βήμα βήμα, ενώ υπήρχαν όλα τα εργαλεία για να αποτραπεί.

Σήμερα, η ζημιά στη Θράκη ξεπερνά τα 200 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η συνολική επιβάρυνση του Ελληνικού Δημοσίου , άμεση και έμμεση ,αγγίζει τα δισεκατομμύρια σε βάθος χρόνου.

Και το χειρότερο όλα αυτά ήταν απολύτως προβλέψιμα.

Η οικονομική βλάβη, αριθμοί που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.

Η Θράκη έχασε ζωικό κεφάλαιο δεκαετιών παραγωγή γάλακτος για 2–3 χρόνια

παραγωγή αμνοεριφίων

συνδεδεμένες ενισχύσεις φορολογικά έσοδα (ΦΠΑ, φόρος εισοδήματος, εισφορές)τζίρο σε ζωοτροφές, μεταφορές, κτηνιατρικές υπηρεσίες βιωσιμότητα ολόκληρων κλάδων.

Η πραγματική ζημιά υπερβαίνει τα 250–300 εκατ. € σε ορίζοντα τριετίας.

Αυτή η βλάβη δεν είναι «διοικητικό λάθος».

Είναι οικονομική καταστροφή με χαρακτηριστικά κακουργηματικής ζημίας, όπως ορίζει ο Ποινικός Κώδικας.

Ο Έβρος μπορούσε να γίνει ασπίδα και δεν έγινε.

Ο Έβρος είναι η πύλη εισόδου ζωονόσων.

Η EFSA, η DG SANTE και η διεθνής πρακτική είναι ξεκάθαρες:

όταν υπάρχει διασυνοριακή πίεση, εφαρμόζεται προληπτικός εμβολιασμός.

Η Ελλάδα είχε διαθέσιμα εμβόλια ευρωπαϊκές οδηγίες ιστορικό προηγούμενων εισαγωγών νόσων υποχρέωση προστασίας της παραγωγής.

Αν ο Έβρος είχε εμβολιαστεί η ευλογιά θα είχε περιοριστεί.

• η Ροδόπη δεν θα είχε πληγεί.
• η Ξάνθη δεν θα είχε πληγεί.
• η Μακεδονία δεν θα είχε πληγεί.
• η υπόλοιπη Ελλάδα δεν θα είχε κινδυνεύσει.

Η εξάπλωση της νόσου δεν ήταν «μοίρα». Ήταν αποτέλεσμα επιλογών.

Το επιχείρημα περί “αγορών που θα χαθούν” ήταν προσχηματικό Καμία χώρα της ΕΕ που εμβολίασε δεν έχασε αγορές.

Η Ισπανία, η Τουρκία, η Κύπρος εφάρμοσαν εμβολιασμό χωρίς εμπορικές απώλειες. Η Ελλάδα δεν εξάγει αιγοπρόβειο γάλα.

Εξάγει τυρί, το οποίο επιτρέπεται κανονικά ακόμη και σε ζώνες εμβολιασμού. Το επιχείρημα περί «αγορών» ήταν άλλοθι, όχι πραγματικότητα. Το κόστος του εμβολιασμού ήταν αστείο μπροστά στη ζημιά.

Η Ισπανία αποζημίωσε με 90–100 € ανά ζώο για πιθανή ζημιά λόγω εμβολιασμού.

Αν η Ελλάδα έκανε το ίδιο, 90 € × 300.000 ζώα στον Έβρο = 27 εκατ. €Αντί για:200–300 εκατ. € ζημιά καταστροφή κοπαδιών, κατάρρευση παραγωγής εξαφάνιση εισοδήματος ερημοποίηση της υπαίθρου.

Η διαφορά είναι χαώδης.

Και η επιλογή ήταν συνειδητή.

Το νομικό πλαίσιο, πότε η ευθύνη γίνεται κακούργημα;

Αναφέρω το νομικό πλαίσιο που ορίζει πότε μια πράξη ή παράλειψη συνιστά κακουργηματική ευθύνη.

Άρθρο 256 ΠΚ – Απιστία στην υπηρεσία (κακούργημα)

Υπάρχει όταν δημόσιος λειτουργός με πρόθεση ή βαριά αμέλεια προκαλεί ζημία άνω των 120.000 €ενώ υπήρχε εναλλακτική λύση που θα απέτρεπε τη ζημία.

Η ζημία εδώ είναι πολλαπλάσια του ορίου. Άρθρο 259 ΠΚ

– Παράβαση καθήκοντος

Υπάρχει όταν δημόσιος λειτουργός παραλείπει να πράξει αυτό που οφείλει με αποτέλεσμα να προκληθεί βλάβη σε πολίτες ή στο Δημόσιο.

Η μη εφαρμογή εμβολιασμού, ενώ υπήρχε υποχρέωση προστασίας της δημόσιας υγείας και της παραγωγής, εμπίπτει ακριβώς εδώ.

Άρθρο 390 ΠΚ – Ζημία ξένης περιουσίας (κακουργηματική) Όταν η ζημία είναι ιδιαίτερα μεγάλη προβλέψιμη αποτρέψιμη Η περιουσία των κτηνοτρόφων είναι ξένη περιουσία.

Η ζημία είναι ιδιαίτερα μεγάλη.

Η αποτροπή ήταν εφικτή. Συμπέρασμα: Η κτηνοτροφία δεν ζητά χάρη — ζητά δικαιοσύνη.

Η ευλογιά δεν εξαπλώθηκε επειδή ήταν «ανίκητη».

Εξαπλώθηκε επειδή δαιμονοποιήθηκαν τα εμβόλια αγνοήθηκαν οι ευρωπαϊκές οδηγίες δεν εφαρμόστηκαν τα διαθέσιμα μέτρα επικράτησαν εμμονές αντί για επιστήμη.

Η ζημιά που προκλήθηκε είναι μετρήσιμη είναι τεράστια είναι διαρκής είναι αποτρέψιμη και σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα, έχει όλα τα χαρακτηριστικά κακουργηματικής οικονομικής βλάβης.

Οι κτηνοτρόφοι μας θα μπορούσαν να είχαν σωθεί και καταστράφηκαν,

ζητάμε την αλήθεια, λογοδοσία και θεσμική δικαιοσύνη.