Πώς το «θα είμαι στον Πανθρακικό αν το θέλουν και οι δύο» έγινε… Πανσερραϊκός

Πώς το «θα είμαι στον Πανθρακικό αν το θέλουν και οι δύο» έγινε… Πανσερραϊκός

του Γιάννη Κεσόπουλου

«Θα ήθελα πάρα πολύ να με ήθελαν η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά δεν γίνεται. Δείχνοντας πρώτα απ’ όλα σεβασμό στη δική μας ομάδα, αυτή τη στιγμή είμαι προπονητής του Πανθρακικού και θα είμαι μέχρι τουλάχιστον να το θέλουν και οι δύο πλευρές. Πάντα υπάρχει ένας επαγγελματικός δρόμος αλλά αυτή τη στιγμή είμαι εδώ και θα υπηρετώ τα συμφέροντας της ομάδας με απόλυτη αφοσίωση όπως το κάνω μέχρι σήμερα. Επομένως, τα δημοσιεύματα ας μείνουν δημοσιεύματα».

Αυτή ήταν επί λέξει η απάντηση του Κώστα Γεωργιάδη στη συνέντευξη Τύπου στο ερώτημα του Δημήτρη Μπακιρτζή σχετικά με τα δημοσιεύματα που τον ήθελαν να αναλαμβάνει τη Νίκη Βόλου ή τον Πανσερραϊκό. Για κάποιους η δήλωση ήταν καθησυχαστική αλλά για τους πιο καχύποπτους (βλέπε Νεκτάριο) ήταν διφορούμενη. Αυτό το «θα είμαι προπονητής του Πανθρακικού μέχρι τουλάχιστον να το θέλουν και οι δύο πλευρές» έκρυβε ένα παραθυράκι.

Ο Πανθρακικός σίγουρα το ήθελε, ο Γεωργιάδης όμως; Λίγα λεπτά πριν από τη συνέντευξη Τύπου ο ίδιος μάζεψε τους ποδοσφαιριστές στο κέντρο, τους έδωσε συγχαρητήρια και τους είπε «πάμε να πάρουμε βαθμό ή βαθμούς στην Αθήνα». Το βράδυ της Δευτέρας δείπνησε με τους διοικούντες χωρίς να αποκαλύψει τις προθέσεις του.

Το πρωί της Τρίτης πήγε για προπόνηση και ενημέρωσε παίκτες και διοίκηση ότι αποχωρεί. Πότε ακριβώς αποφάσισε να φύγει ο Κώστας Γεωργιάδης είναι κάτι που το ξέρει μόνο ο ίδιος. Εμείς μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε. Πάντως το βράδυ της Δευτέρας οι δημοσιογράφοι των Σερρών ήταν σίγουροι ότι θα είναι ο επόμενος προπονητής της ομάδας τους.

«Μα καλά θα πάει στον Πανσερραϊκό μετά την τρίτη αγωνιστική χωρίς να κάνει ο ίδιος τις επιλογές παικτών, χωρίς να κάνει προετοιμασία και με την πίεση του πρωταθλητισμού; Παίρνει μεγάλο ρίσκο» είπαν κάποιοι.

«Και ο Δερμιτζάκης είχε φύγει τότε αλλά για να πάει στον ΠΑΟΚ. Όχι σε ομάδα της ίδιας κατηγορίας» είπαν κάποιοι άλλοι.

Το αν πήρε ρίσκο ή σε ποια ομάδα επέλεξε να πάει ή πόσα παραπάνω χρήματα πήρε είναι επιλογές του ίδιου του Γεωργιάδη. Ο χρόνος θα δείξει αν θα δικαιωθεί. Υπάρχει όμως κάτι που αφορά και την πλευρά του Πανθρακικού. Ανεξάρτητα από το αν πληρώθηκε ή όχι ρήτρα αποδέσμευσης, το θέμα είναι ότι υπήρξε αθέτηση μιας συμφωνίας.

Το καλοκαίρι η διοίκηση εμπιστεύτηκε τον Κώστα Γεωργιάδη, του έδωσε τα κλειδιά της ομάδας και ο ίδιος αποδέχτηκε το μπάτζετ και με βάση αυτό έκανε τις επιλογές παικτών. Η εξαιρετική δουλειά του φάνηκε μέσα στο γήπεδο με την εικόνα της ομάδας, ενώ ο ίδιος πριν από μια εβδομάδα μιλούσε για την ενότητα της πόλης και για το πολύ καλό κλίμα.

Σίγουρα η φιλοδοξία είναι θεμιτή για έναν καλό προπονητή αλλά αλήθεια πόσο σωστό είναι να αφήνεις στα κρύα του λουτρού μια ομάδα στην τρίτη αγωνιστική προδίδοντας την εμπιστοσύνη κάποιων ανθρώπων χωρίς έστω να συζητήσεις τις προθέσεις σου μαζί τους;

Ερωτήματα που δεν ξέρουμε αν θα απαντηθούν.

Ένα είναι το σίγουρο. Ότι ο ρομαντισμός στο σύγχρονο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, αν δεν έχει εξαλειφθεί πλήρως, έχει γίνει… δακτυλοδεικτούμενος.

Αυτοί που το κατάλαβαν (βλέπε και πάλι Νεκτάριος-στο δίνω ρε φίλε, μπράβο) έβλεπαν αργά ή γρήγορα την αποχώρηση του Κώστα Γεωργιάδη. Οι υπόλοιποι (Κωνσταντίνος, Γιώργος, Δημήτρης και ο υπογράφων) που λέγαμε «αποκλείεται» πήραμε ένα μάθημα να είμαστε λιγότερο ενθουσιώδεις και περισσότερο επιφυλακτικοί.