Κάποτε, ψήφιζαν και τα δένδρα, σήμερα…

Κάποτε, ψήφιζαν και τα δένδρα, σήμερα…

Η φράση «η κάλπη είναι έγκυος» (ή «γκαστρωμένη») είναι μια παροιμιώδης πολιτική έκφραση στην Ελλάδα, η οποία σημαίνει ότι το αποτέλεσμα μιας εκλογικής αναμέτρησης είναι εντελώς απρόβλεπτο και κανείς δεν μπορεί να ξέρει με σιγουριά τι θα «γεννήσει». Χρησιμοποιείται συχνά για να τονίσει ότι, παρά τις προβλέψεις, τις δημοσκοπήσεις ή τις εκτιμήσεις των αναλυτών, η τελική ετυμηγορία των ψηφοφόρων κρύβει πάντα εκπλήξεις και ανατροπές. Στις προηγούμενε εθνικές εκλογές, μετά τις 20 μονάδες διαφορά ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, στην τηλεόραση ο «εκλογολόγος» Γ. Μαύρος, είπε επί λέξει, «το βλέπαμε στις μετρήσεις, αλλά δεν το λέγαμε γιατί θα μας ορμούσαν». Παρακάμπτουμε ότι έλεγε ψεύδη προεκλογικά, για να πούμε πως η κάλπη δεν είναι απλά «γκαστρωμένη», είναι και αναξιόπιστη. Μας λένε να πάμε να ψηφίσουμε, για να μην βγουν οι ίδιοι. Δηλαδή, πως είστε τόσο σίγουροι πως ότι ρίχνουμε στην κάλπη, βγαίνει στην καταμέτρηση; Ποια εταιρεία καταμετρά, ποια ανακοινώνει αποτελέσματα; Αυτή που παίρνει μεγάλους διαγωνισμούς; Ναι, αυτή. Και δεν θέλει να συνεχίσει να τους παίρνει; Και βέβαια θέλει. Εντωμεταξύ, θυμάστε τι έγινε στην εκλογή προέδρου του κυβερνώντος κόμματος; Έπεσαν τα συστήματα και όταν επανήλθαν, το αποτέλεσμα «έβγαζε μάτια». Μίλησε κάποιος, αμφισβήτησε το αποτέλεσμα; Όχι βέβαια. Ούτε κάποιος θα αμφισβητήσει το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών. Εδώ, κανείς δεν αμφισβητεί ότι πολυεθνικές και εταιρείες κοτζαμπάσηδων, έφτασαν το καθαρό κέρδος από 7-10% στο 30% και περισσότερο. Εντωμεταξύ, έστω η «γκαστρωμένη» κάλπη βγάλει καθαρό αποτέλεσμα. Οι εκλογές θα δώσουν λύσεις στα προβλήματα; Και τις λύσεις θα τις δώσουν πολιτικοί που με τεράστια ευκολία και θράσος «πηδάνε» το ιδεολογικό χαντάκι εντασσόμενοι από το ένα κόμμα στο άλλο; Σήμερα, η μισή κυβέρνηση είναι σημιτική, ο διαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ ενισχύει άλλα κόμματα. Όλοι τα κάνουν όλα, για την εκλογή. Για να μας σώσουν. Για την πατρίδα. Και την ίδια ώρα, ετοιμάζονται να ψηφίσουν διπλασιασμό της αποζημίωσης των βουλευτών για τη συμμετοχή τους στις κοινοβουλευτικές επιτροπές, με πρόταση να αυξηθεί το ποσό από τα 75 ευρώ στα 150 ευρώ ανά συνεδρίαση με φυσική παρουσία. Όσο για το «πόθεν έσχες», φτωχαδάκια οι εκπρόσωποι του λαού. Άμα δεν σώσεις το εαυτό σου, πως θα σώσεις τον λαό… Κάποτε, ψήφιζαν και τα δένδρα. Σήμερα που τα έχουμε κάψει, έχει αναλάβει η τεχνολογία και αν το κάνει αυτή, θα το κάνουν οι …εθνοπατέρες.

Χέρι που σε ταΐζει, δεν το δαγκώνεις

Αλήθεια, αναμένει και πιστεύει κάποιος πως το ΥΠΕΝ θα ανακαλέσει την εκ νέου εκμίσθωση του χώρου της επένδυσης στη Μεταλλεία Θράκης; Προφανώς και δεν θα την ανακαλέσει, την κατάλληλη ώρα περιμένουν οι χρυσοθήρες για να προχωρήσουν στην υλοποίηση της επένδυσης. Όπως πέρασαν στο ντούκου αποφάσεις για ένα σταθμό διοδίων ανά Περιφέρεια, οι προθέσεις για κατάργηση των μετωπικών διοδίων, οι υποσχέσεις και μάλιστα διακομματικές για ανάπτυξη της περιοχής, για το τρένο, τον ανταγωνισμό και την φθηνή ενέργεια από φουρφουράκια και φωτοβολταϊκά και τόσες άλλες πολιτικές μπαρούφες. Τις διαφημίσεις του χρυσού της Χαλκιδικής στα κανάλια της επαρχίας της Αθήνας, τις είδαμε; Τις είδαμε. Κάτι αρνητικό, στα ίδια κανάλια, ακούσαμε; Δεν ακούσαμε και ούτε θα ακούσουμε. Χέρι που σε ταΐζει, δεν το δαγκώνεις. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για την Αθήνα. Ισχύει και τοπικά. Και το θέμα δεν είναι μόνο πολιτικό-επιχειρηματικό. Αρκεί να δημοσιοποιηθούν πόσες χιλιάδες είναι οι αιτήσεις για εργασία στα Μεταλλεία Θράκης και μετά να θυμηθούμε, αν μπορούμε, πως έγιναν τα πράγματα στην Χαλκιδική, για να φτάσουμε στις σημερινές διαφημίσεις που «διαφημίζουν» πλούτο, ευημερία και προστασία περιβάλλοντος. Ο Ποπολάρος, δεν θέλει να είναι απαισιόδοξος για την έκβαση του αγώνα. Αλλά, η φτώχεια και ο αγώνας για επιβίωση, δεν παλεύονται, όταν μάλιστα δεν υπάρχει ορατή στο μέλλον κάποια άλλη διέξοδος. Ούτε το κέρδος των εταιρειών σε χώρα χωρίς ελέγχους και σε κοινωνία σε αποσύνθεση. Έτσι, έρχονται οι «σωτήρες» και η «σωτηρία».

Θα ξεμείνουμε με τον τηλεοπτικό τουρισμό ;

«Εισερχόμενοι τουρίστες 43,3 εκατομμύρια. Ένατη θέση παγκόσμια για μία μικρούλα χώρα. Συνολικά έσοδα 23,6 δισεκατομμύρια ευρώ — πέφτουμε λίγο, 21η θέση, αλλά πάμε καλά. 545 ευρώ ανά τουρίστα, 96η, κοντά στον πάτο παγκοσμίως. Και απ’ αυτά τα χρήματα το 80% σε συμβόλαια μαζικού τουρισμού πηγαίνουν σε μη ελληνικές εταιρείες. Πρακτικά μαζικά εκποιούμε τη χώρα αντί πινακίου φακής». Δεν τα λέει μόνο ο Ποπολάρος, το είπε πρόσφατα και ο «ψεκασμένος» καθηγητής Γιάννης Ιωαννίδης. «Ψεκασμένος» επί Κόβιντ, αλλά τελικά δίκιο είχε. Σήμερα, πουν απλά, οι αληθινά ψεκασμένοι, πως ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία. Είναι, αλλά όχι δική μας, των ξένων που καρπώνονται τα έσοδα που παράγει ο τουρισμός στην Ελλάδα. Εντωμεταξύ, εμείς, εκτός από Θάσο ή και Σαμοθράκη άντε και Λήμνο, έχουμε διαγράψει από τα τουριστικά μας πλάνα τα ελληνικά νησιά. Καύσιμα, διόδια, ακρίβεια, η ελληνική οικογένεια τον τουρισμό τον βλέπει από την τηλεόραση. Ευτυχώς που τοπικά υπάρχει το Φανάρι. Ακόμη, καθότι φθηνή η παραλία, χωρίς διόδια, αλλά με ακριβό καύσιμο. Και ευχόμαστε να υπάρχει και στο μέλλον, αλλιώς μόνο με τηλεοπτικό τουρισμό θα την βγάζουμε. Α, υπάρχει και άλλη λύση. Να κλείνουμε τουριστικό πακέτο μαζικού τουρισμού, από το εξωτερικό, αν γίνεται χωρίς τα αεροπορικά ναύλα. Αρκεί να έχουμε λεφτά για καύσιμα, διόδια, ακτοπλοϊκά εισιτήρια, ώστε να φτάσουμε στον προορισμό.

Να ήταν, λέει, «Καλωσόρισμα» και αληθινό

Πάλι το ξενόφερτο «street food festival» στο Πάρκο στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του «5ου ΓουέλΚΟΜ – Φεστιβάλ Υποδοχής Φοιτητών». Να ήταν ντόπιο το προσφερόμενο, σε φθηνή τιμή, πιτόγυρο, σουβλάκι, σάντουιτς, να ήταν και «Καλωσόρισμα στους φοιτητές» και να μην ήταν τόσο (κακό) «στημένο», από τον Δήμο, καλά θα ήταν. Τουλάχιστον, ας υπάρχει και μια ενημέρωση για το πόσο φθηνά είναι τα ενοίκια στην φιλόξενη πόλη μας.  Τους φοιτητές, μπορούμε να τους δούμε απλά ως τουρίστες, με διανυκτερεύσεις, τετραετίας-πενταετίας. Κάποτε τους θεωρούσαμε, μετά την αποφοίτηση, πρεσβευτές την Κομοτηνής στον τόπο τους. Σήμερα, απλά καταναλωτές και χωρίς έκπτωση σε ότι καταναλώνουν τοπικά. Μήπως να αναθεωρήσουμε τις πρακτικές μας; Αλλά που… εδώ δεν καταφέραμε να κάνουμε ένα αυτοκίνητο που κατεβαίνει τον κάθετο, να στρίψει δεξιά.

Από τον Ποπολάρο περιμένετε σωτηρία ;

Στην 89η θέση παγκοσμίως η χώρα μας και τελευταία μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου. Και περιμένετε από τον Ποπολάρος να πάει κόντρα στο ρεύμα; Ε, λοιπόν, πάει και όσο αντέξει. Αν και αφού άντεξε δεκαετίες, γιατί όχι και για πάντα. Και σπονδυλική στήλη έχει και ιδεολογικό περιεχόμενο και δεν πουλάει την τάξη του, το πόπολο. Τώρα, έχει ένα «κουσούρι», δεν απαντάει σε σχόλια. Γνωρίζει αν είναι γνήσια ή ιδιοτελή, οπότε δεν υπάρχει λόγος. Καλά τα σχόλια στα σχόλια του Ποπολάρου, εμπλουτίζουν το περιεχόμενο, δίνουν περίσσια πληροφορία και γνώση στους αναγνώστες. Αλλά όσα γίνονται από ιδιοτέλεια, απλά εκθέτουν τον σχολιαστή, όταν μάλιστα είναι και φέικ προφίλ, άρτι δημιουργηθέν.  Τα παραπάνω, ισχύουν συνολικά για την δημοσιογραφία. Δεν είναι επάγγελμα αυτό είναι μαρτύριο, είναι μια κόλαση σωστό βασανιστήριο, που τραγουδούσε και η μοδίστρα Βλαχοπούλου στην «Παρισιάνα».