Ιωάννης Γκαράνης : «Οι Δήμοι βρίσκονται πλέον στα όρια της οικονομικής ασφυξίας»

Στο Ετήσιο Τακτικό Συνέδριο της ΚΕΔΕ, στην Καλαμάτα, συζητήθηκαν τα μεγάλα και διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Δήμοι σε όλη τη χώρα.

Προφανώς και από αυτό το συνέδριο δεν γίναμε σοφότεροι, ούτε ακούσαμε κάτι που μπορεί να μας κάνει ιδιαίτερα αισιόδοξους για το μέλλον

αλλά γεμάτοι πάλι αόριστες υποσχέσεις σε μία αυτοδιοίκηση που σηκώνει απίστευτο βάρος στις τοπικές μας κοινωνίες, με περισσότερες αρμοδιότητες και λιγότερους πόρους διαρκώς.

Τα γνωστά προβλήματα της Αυτοδιοίκησης τα βιώνουμε καθημερινά και τα έχουμε αναδείξει επανειλημμένως. Αυτό που χρειαζόμαστε πλέον, δεν είναι άλλες διαπιστώσεις, ούτε χτυπήματα στην πλάτη, αλλά συγκεκριμένες γενναίες αποφάσεις και ουσιαστικές λύσεις τώρα και όχι αύριο, καθώς θα είναι αργά.

Διανύουμε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Τα αιτήματα των Δήμων δεν εισακούονται στον βαθμό που θα έπρεπε, ενώ το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το οικονομικό και αφορά την χρηματοδότηση για τα λειτουργικά μας έξοδα. Οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι (ΚΑΠ) παραμένουν ανεπαρκείς και δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των Δήμων, διότι, παρά τη χρηματοδοτική ενίσχυση των τελευταίων ετών, η επιβάρυνση του λειτουργικού μας κόστους έχει αυξηθεί πολλαπλάσια.

Όμως, το κρίσιμο ζήτημα σήμερα είναι πώς θα μπορέσουν οι Δήμοι να καλύψουν τα ανελαστικά λειτουργικά τους έξοδα, ώστε να συνεχίσουν την λειτουργία τους.

Οι Δήμοι βρίσκονται πλέον στα όρια της οικονομικής ασφυξίας.

Ταυτόχρονα, ανοιχτά παραμένουν τα ζητήματα της υποστελέχωσης και της μεταφοράς αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος στην Αυτοδιοίκηση, χωρίς την αντίστοιχη μεταφορά επαρκών οικονομικών και ανθρώπινων πόρων.

Δεν μπορεί να ζητάμε από τους Δήμους να αναλαμβάνουν ολοένα περισσότερες ευθύνες, χωρίς να τους δίνουμε τα απαραίτητα μέσα για να ανταποκριθούν. Χρειαζόμαστε πραγματική οικονομική αυτοτέλεια, επαρκή χρηματοδότηση, προσωπικό και ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέπει στους Δήμους να λειτουργούν αποτελεσματικά και να υπηρετούν τους πολίτες.

Ο χρόνος που απέμενε για την Αυτοδιοίκηση είναι ελάχιστος και μια πολύ πιθανή πλέον κατάρρευση του Α’ Βαθμού Αυτοδιοίκησης θα έχει τραγικές και δυσάρεστες συνέπειες για την ζωή και την καθημερινότητα των πολιτών.

1. Αύξηση ΚΑΠ και ΣΑΤΑ: Ουσιαστική ενίσχυση των τακτικών πόρων και θέσπιση σταθερού, πολυετούς αναπτυξιακού προγράμματος.
2. Μόνιμο Προσωπικό: Άμεση επιτάχυνση των προσλήψεων για να σταματήσει η εξάντληση των εργαζομένων στις υποστελεχωμένες υπηρεσίες.
3. Ενεργειακό Κόστος & ΔΕΥΑ: Δραστική μείωση του κόστους ρεύματος για τους Δήμους και τις ΔΕΥΑ, με διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού και της αυτοτέλειας των επιχειρήσεων.
4. Απορρίμματα & Τέλος Ταφής κατάργηση ή ριζική αναθεώρηση του τέλους ταφής και χρηματοδότηση των υποδομών ανακύκλωσης.
5. Τέλος Ανθεκτικότητας: Απόδοση μέρους των εσόδων από το τέλος ανθεκτικότητας στους τουριστικούς Δήμους για την κάλυψη της εποχικής επιβάρυνσης.
6. Κοινωνικές Δομές: Σταθερή χρηματοδότηση για Παιδικούς Σταθμούς, ΚΔΑΠ, Κέντρα Κοινότητας, ΚΑΠΗ και δομές υποστήριξης κακοποιημένων γυναικών.
7. Πολιτική Προστασία & Δίκτυα: Ξεκαθάρισμα αρμοδιοτήτων και υποχρεωτική αποκατάσταση των δρόμων από τρίτους (εργολάβους δικτύων) που αφήνουν πίσω τους κατεστραμμένες υποδομές.