Ήλιος, άνεμος, θάλασσα…Τόσος ενεργειακός πλούτος, γιατί τόσο ακριβό ρεύμα ;

Ήλιος, άνεμος, θάλασσα…Τόσος ενεργειακός πλούτος, γιατί τόσο ακριβό ρεύμα ;

Αμαραντίδης Ιωάννης, Γραμματέας ΝΕ ΠΑΣΟΚ Ροδόπης

Ο λογαριασμός του ηλεκτρικού ρεύματος έχει γίνει ένας από τους μεγαλύτερους πονοκεφάλους για κάθε ελληνική οικογένεια, κάθε μικρομεσαία επιχείρηση και κάθε αγρότη. Η ακρίβεια στην ενέργεια μεταφέρεται παντού: στο κόστος παραγωγής, στα προϊόντα που αγοράζουμε, στις υπηρεσίες και τελικά στο διαθέσιμο εισόδημα όλων μας. Κι όμως, η Ελλάδα διαθέτει όλα όσα θα έπρεπε να της εξασφαλίζουν φθηνή ενέργεια. Ήλιο, άνεμο, θάλασσα, γεωθερμία, βιομάζα και μια μοναδική γεωγραφική θέση που μπορεί να την καταστήσει ενεργειακό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό: γιατί, ενώ η χώρα μας παράγει ολοένα και περισσότερη καθαρή ενέργεια, οι πολίτες συνεχίζουν να πληρώνουν από τους υψηλότερους λογαριασμούς στην Ευρώπη;

Η απάντηση είναι ότι μέχρι σήμερα η πολιτική περιορίζεται στη διαχείριση της ακρίβειας με επιδοτήσεις. Οι επιδοτήσεις μπορεί να ανακουφίζουν προσωρινά, αλλά δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στη ρίζα του. Αυτό που χρειάζεται είναι μια πολιτική που θα μειώνει μόνιμα το κόστος της ενέργειας.

Προτείνουμε συγκεκριμένες παρεμβάσεις που μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα.

Στη χονδρική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας προτείνει την ενίσχυση των μακροχρόνιων συμβολαίων (PPAs) και των Συμβάσεων Διαφοράς (CfDs), ώστε να περιοριστούν οι ακραίες διακυμάνσεις των τιμών. Για τα νοικοκυριά, προτείνει τη μαζική μετάβαση στα σταθερά («μπλε») τιμολόγια και μείωση των ρυθμιζόμενων χρεώσεων.

Παράλληλα, η επιτάχυνση της εγκατάστασης έξυπνων μετρητών και η ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης θα επιτρέψουν στους πολίτες να αξιοποιούν τις ώρες χαμηλού κόστους ηλεκτρικής ενέργειας και να μειώνουν ουσιαστικά τους λογαριασμούς τους. Αποφασιστική αντιμετώπιση της ρευματοκλοπής, ώστε το κόστος της παρανομίας να μην επιβαρύνει τους συνεπείς καταναλωτές, καθώς και παρεμβάσεις ανώτατης τιμής στη χονδρική αγορά, συμβατές με το ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στην ενεργειακή δημοκρατία. Προτείνουμε τη δημιουργία τουλάχιστον μίας πραγματικής ενεργειακής κοινότητας σε κάθε δήμο με περισσότερους από 10.000 κατοίκους, ώστε πολίτες, επιχειρήσεις και τοπικοί φορείς να παράγουν και να αξιοποιούν καθαρή ενέργεια προς όφελός τους. Όμως οι άμεσες παρεμβάσεις δεν αρκούν.

Χρειάζεται και ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο για να αποκτήσει η Ελλάδα πραγματική ενεργειακή ανεξαρτησία.

Επτά στρατηγικές παρεμβάσεις για την Ελλάδα του 2035: επενδύσεις σε σύγχρονα δίκτυα και αποθήκευση ενέργειας, ένα νέο πρόγραμμα «Εξοικονομώ 2035 – Made in Greece» μπορεί να αναβαθμίσει ενεργειακά 500.000 κατοικίες, αξιοποιώντας ελληνικά προϊόντα και ελληνικές επιχειρήσεις, ενεργειακά ουδέτερο Δημόσιο, νέο κοινωνικό ενεργειακό συμβόλαιο, τοπικό ενεργειακό μέρισμα για τις κοινωνίες που φιλοξενούν επενδύσεις σε ΑΠΕ, φθηνή ηλεκτρική ενέργεια ως εργαλείο παραγωγικής ανασυγκρότησης και αξιοποίηση όλων των εθνικών ενεργειακών πόρων με διαφάνεια και προς όφελος των επόμενων γενεών μέσω του Ταμείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών.

Είναι παράδοξο να επιδοτούμε εισαγόμενα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και όχι ένα μαζικό πρόγραμμα αντικατάστασης ηλεκτρικών θερμοσιφώνων με ελληνικούς ηλιακούς θερμοσίφωνες, σε μια χώρα που έχει ήλιο σχεδόν όλο τον χρόνο.

Για μια περιοχή όπως η Ροδόπη, όπου ο πρωτογενής τομέας, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι δυνατότητες ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας συνυπάρχουν, η ενεργειακή πολιτική δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση. Είναι ζήτημα ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας και κοινωνικής συνοχής. Η ενεργειακή πολιτική δεν πρέπει να κρίνεται από τον αριθμό των φωτοβολταϊκών ή των ανεμογεννητριών που εγκαθίστανται.

Πρέπει να κρίνεται από το αν ο πολίτης πληρώνει μικρότερο λογαριασμό, αν η επιχείρηση μπορεί να παράγει πιο ανταγωνιστικά και αν ο αγρότης βλέπει να μειώνεται το κόστος της παραγωγής του.