Σταύρος Κοσουτζής : «χωρίς αγρότες δεν υπάρχει ελληνική ύπαιθρος. Και χωρίς ελληνική ύπαιθρο δεν υπάρχει μέλλον. Ενωμένοι συνεχίζουμε

Οι αγρότες της Κομοτηνής συγκεντρωθήκαμε για να συντονίσουμε τις επόμενες κινήσεις μας σχετικά με τη δικογραφία που σχηματίστηκε εναντίον εβδομήντα συναδέλφων μας για τις κινητοποιήσεις και τα μπλόκα του δίκαιου αγώνα μας.

Το μήνυμά μας παραμένει ξεκάθαρο: ενωμένοι συνεχίζουμε.

Ναι, κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων υπήρξε διακοπή της κυκλοφορίας στον δυτικό κόμβο της Εγνατίας. Όμως υπήρχαν εναλλακτικές διαδρομές μέσω του επαρχιακού οδικού δικτύου ώστε οι πολίτες να μπορούν να συνεχίσουν την πορεία τους. Για 55 ολόκληρες ημέρες δεν σημειώθηκε ούτε ένα ατύχημα. Βρισκόμασταν σε απόλυτη συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία και δεν προκλήθηκε η παραμικρή ζημιά σε δημόσια ή ιδιωτική περιουσία.

Ενεργήσαμε θεωρώντας ότι ασκούμε τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται από τα άρθρα 11, 22 και 23 του Συντάγματος, δηλαδή το δικαίωμα της ειρηνικής συνάθροισης, την προστασία της εργασίας και την προστασία της συνδικαλιστικής δράσης.

Όταν ολοκληρώθηκαν οι κινητοποιήσεις μας, αποχωρήσαμε αφήνοντας τον χώρο καθαρό, όπως ακριβώς τον παραλάβαμε.

Δεν θα μπορούσαμε, όμως, να μην επισημάνουμε και κάτι ακόμη.

Κατά τη διάρκεια των μπλόκων υπήρξαν και ορισμένοι που εμφανίζονταν ως εκφραστές του αγροτικού κινήματος, συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις μέχρι τη στιγμή που επέλεξαν να υπηρετήσουν άλλες σκοπιμότητες.. Ήταν μαζί μας στις κινητοποιήσεις μέχρι ένα σημείο, συμμετείχαν στις δράσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις πρωτοστάτησαν ακόμη και σε πιο δυναμικές παρεμβάσεις μέσα στην πόλη. Στη συνέχεια, όμως, επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν τον αγώνα των αγροτών για προσωπική προβολή, φωτογραφιζόμενοι με πολιτικές οργανώσεις και παρουσιάζοντας τον εαυτό τους ως «τρόπαιο» στον τοίχο κάποιου πολιτικού «κυνηγού».

Παρά τα παραπάνω, ως διά μαγείας, τα ονόματά τους δεν εμφανίζονται πουθενά στη δικογραφία. Σαν να μην ήταν ποτέ στα μπλόκα. Σαν να μην συμμετείχαν ποτέ στις κινητοποιήσεις. Σαν να μην ήταν ποτέ παρόντες.

Εμείς, όμως, δεν πρόκειται να γίνουμε τρόπαιο σε καμία τροπαιοθήκη κομματικής οργάνωσης και κανενός πολιτικού μηχανισμού. Ο αγώνας μας δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, δεν χαρίζεται σε κανέναν και δεν προσφέρεται για προσωπική προβολή.

Για 55 ημέρες αποδείξαμε στην πράξη τι σημαίνει αξιοπρεπής και πολιτισμένος αγώνας. Μέσα στο μπλόκο δεν υπήρχαν κομματικές σημαίες, δεν υπήρχαν παρατάξεις και χρώματα. αν και κάποιοι προσπάθησαν , δεν τα κατάφεραν. Υπήρχαν μόνο αγρότες. Άνθρωποι που άφησαν πίσω τις οικογένειές τους, τις δουλειές τους και τα χωράφια τους για να διεκδικήσουν το δικαίωμα να συνεχίσουν να ζουν από τον κόπο τους.

Αυτές τις 55 ημέρες διδάξαμε πολιτισμό. Δεν στραφήκαμε απέναντι στην κοινωνία. Σταθήκαμε δίπλα της. Μοιράσαμε καφέδες και κουλούρια σε διερχόμενους πολίτες και επαγγελματίες οδηγούς. Ενημερώναμε καθημερινά τους συμπολίτες μας για τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, είτε τηλεφωνικά είτε μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις ανακοινώσεις μας. Προσπαθήσαμε να διευκολύνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις μετακινήσεις των πολιτών και να μειώσουμε κάθε ταλαιπωρία. Παράλληλα, πραγματοποιήσαμε πολλές δράσεις αλληλεγγύης και προσφοράς μέσα στην πόλη, αποδεικνύοντας ότι ο αγροτικός κόσμος ξέρει και να διεκδικεί και να προσφέρει.

Γι’ αυτό και η κοινωνία της Ροδόπης στάθηκε δίπλα μας. Γι’ αυτό και θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους τους φορείς, τους συλλόγους, τους επαγγελματίες, τους πολίτες, τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και όσους, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, στήριξαν τον αγώνα μας. Η στήριξή τους ήταν πολύτιμη και δεν θα την ξεχάσουμε.

Και να το ξεκαθαρίσουμε: δεν θα αλλάζαμε τίποτα από όσα ζήσαμε. Για εβδομάδες ολόκληρες, μέσα στον χειμώνα, στο κρύο, στη βροχή και στις δυσκολίες, δώσαμε έναν αγώνα αξιοπρέπειας. Δεν φορέσαμε κουκούλες. Δεν κρυφτήκαμε πίσω από κανέναν. Δεν επικαλεστήκαμε κανένα δικαίωμα σιωπής. Ήμασταν εκεί με τα πρόσωπά μας, τα ονόματά μας και την ευθύνη των πράξεών μας.

Δυστυχώς, σήμερα συνεχίζουμε να είμαστε απλήρωτοι. Συνεχίζουμε να παλεύουμε με το αυξημένο κόστος παραγωγής, τις υποχρεώσεις μας, τα δάνεια, τις καθυστερήσεις και την αβεβαιότητα. Συνεχίζουμε να βλέπουμε μια πολιτική που αντιμετωπίζει τον πρωτογενή τομέα ως βάρος και όχι ως πυλώνα ανάπτυξης της χώρας.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι αποκαλύψεις γύρω από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι ιστορίες με τους «φραπέδες», τους «χασάπηδες» και όσους πλούτιζαν ή επιδείκνυαν χλιδή την ώρα που οι πραγματικοί παραγωγοί αγωνιούσαν για την επιβίωσή τους, ξεχείλισαν το ποτήρι της οργής και της αγανάκτησής μας.

Το πραγματικό σκάνδαλο δεν είναι οι αγρότες που αγωνίζονται. Το πραγματικό σκάνδαλο είναι ότι αυτοί που παράγουν τον πλούτο της ελληνικής υπαίθρου συνεχίζουν να παλεύουν για τα αυτονόητα, ενώ άλλοι απολαμβάνουν προνόμια και προστασία.

Αν κάποιοι πιστεύουν ότι οι δικογραφίες και οι διώξεις θα μας λυγίσουν, κάνουν λάθος. Ο αγώνας μας δεν τελείωσε. Αντίθετα, τώρα αρχίζει μια νέα περίοδος διεκδίκησης. Με ενότητα, με σοβαρότητα, με αποφασιστικότητα και με ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή του αγροτικού κόσμου.

Γιατί χωρίς αγρότες δεν υπάρχει ελληνική ύπαιθρος. Και χωρίς ελληνική ύπαιθρο δεν υπάρχει μέλλον.

Και όπως είπα το τελευταίο βράδυ των κινητοποιήσεων , την περίοδο των εκλογών, κάλπη θα στηθεί στην δυτική είσοδο της εγνατίας Κομοτηνή προς Ξάνθη.

Ενωμένοι συνεχίζουμε….