Μια μέρα να τηρήσουμε πιστά τον ΚΟΚ

Μια μέρα να τηρήσουμε πιστά τον ΚΟΚ

Κάθε μέρα οφείλουμε να τηρούμε τον ΚΟΚ, αλλά, ίσως θα έπρεπε να συμφωνήσουμε, με κάποιο τρόπο, όλοι οι οδηγοί να τηρήσουν ευλαβικά τον ΚΟΚ, αναφορικά με το όριο ταχύτητας των 30 χιλιομέτρων. Σήμερα, κανείς δεν το τηρεί, ούτε και ελέγχεται. Οι έλεγχοι είναι στο κράνος. Ούτε στο κινητό στο χέρι οδηγού, ούτε στην ζώνη, ούτε στην παράνομη στάθμευση, ούτε στα κόλπα με τα σταματημένα μηχανάκια επί χρόνια στην ίδια θέση. Οπότε, να η ευκαιρία, μια μέρα να τηρήσουμε το όριο στα 30. Βέβαια, θα τυραννηστούμε, θα σκυλοβριστούμε, μπορεί και να πιαστούμε στα χέρια, όμως θα είμαστε νομοταγείς πολίτες, έστω και για μέρα, έστω και για ένα αστείο όριο ταχύτητας που δεν έχει λογική. Από την άλλη πλευρά, έτσι και η Τροχαία αποφασίσει να ελέγξει το συγκεκριμένο όριο, εκατοντάδες εκατομμύρια θα μπουν στα κρατικά ταμεία από τα πρόστιμα. Καθότι, 1^η, 2^α, πάνω από τα 30, πέφτει πρόστιμο.

Εδώ χρειάζεται ανάπλαση και επείγει

Μια …καλλιτεχνική φωτογραφία για την οδό Πρωταγόρα, ίσως τον πιο χαρακτηριστικό και γραφικό δρόμο της Κομοτηνής, ο οποίος ξεχωρίζει για τα μεγάλα πλατάνια που τον περιβάλλουν, δημιουργώντας ένα πανέμορφο φυσικό «τούνελ» από φυλλώματα. Η διαδρομή είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή το φθινόπωρο, όταν τα φύλλα των δέντρων παίρνουν τις αποχρώσεις του κίτρινου και του καφέ, μετά πέφτουν και γίνονται λίπασμα, καθότι σιγά μην τα μαζέψει ο Δήμος. Ωστόσο τα πλατάνια μεγάλωσαν, οι ρίζες τους θέριεψαν τινάζοντας προς τα πάνω τα πλακάκια, ώστε δύσκολα περπατάς στα πεζοδρόμια. Αφήστε που δύσκολα να στηθούν καφέ στον συγκεκριμένο δρόμο, οπότε τι να τον αναπλάσουν…

«Οι τελευταίες ημέρες της Πομπηίας»;

Ο τίτλος «Οι τελευταίες ημέρες της Πομπηίας» αναφέρεται κατά κύριο λόγο στο ιστορικό μυθιστόρημα, το οποίο εκδόθηκε το 1834 και συνδυάζει την ιστορική ακρίβεια γύρω από την καταστροφική έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. με μια δραματική ιστορία αγάπης. Όμως, ήμερα, η φράση «Οι τελευταίες ημέρες της Πομπηίας» χρησιμοποιείται μεταφορικά για να περιγράψει μια κατάσταση απόλυτης παρακμής, διαφθοράς και επικείμενης καταστροφής, ενώ χρησιμοποιέιται

για καθεστώτα, κυβερνήσεις ή συστήματα που βρίσκονται στα πρόθυρα της πτώσης. Οι άνθρωποι της εξουσίας συνεχίζουν τις ίντριγκες, τα σκάνδαλα και την αλαζονική συμπεριφορά τους, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι η «έκρηξη» (η κοινωνική οργή ή η οικονομική κατάρρευση) είναι θέμα χρόνου. Για προσέξτε λίγο… Όργιο διαφθοράς επιχειρηματικό, της ΑΑΔΕ, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των απευθείας αναθέσεων, αστυνομικής και δικαστικής αφασίας, πολιτικού αμοραλισμού. Το τέλος του κόσμου, δεν θα έρθει, όπως δεν ήρθε με τον Κόβιντ, αλλά πιθανή είναι η κατάρρευση. Για αυτό να πάρουμε στα σοβαρά την προτροπή για κιτ 72 ωρών και να το ετοιμάσουμε. Προσαρμοσμένο στα ελληνικά. Τσιγάρα, τσίπουρα, λουκάνικα και μπριζόλες, τράπουλα, προφυλακτικά, καφέ στιγμιαίο, και ζάναξ. Και προσοχή, τα ευπαθή προϊόντα μην τα κρατάτε στα ψυγεία, γιατί μπορεί να τα χακάρουν τίποτα κακοί Ιρανοί ή Ρώσοι και να χαλάσουν. Πουλήστε τρέλα υπεύθυνα.

Κάνε και εσύ μια ΜΚΟ, μπορείς !

Σηκωθείτε από τον καναπέ και αναπτύξτε το …ταλέντο σας, την …επιχειρηματικότητα σας, κάντε το κομμάτι σας. Λεφτά χρηματοδότησης υπάρχουν. Για αυτό, κάνε και εσύ μια ΜΚΟ, μπορείς!  Καλά θα περνάτε, ασχολία θα έχετε, εισόδημα, θα σας συγχαίρουν και για την …εθελοντική σας προσφορά, για τις …έξυπνες ιδέες σας, για την διοργάνωση εκδηλώσεων, για την ανιδιοτελή προσφορά σας. Μην μένετε πίσω από τις εξελίξεις, δημιουργείστε της εξελίξεις, το μέλλον σας θα είναι λαμπρό.

Εδώ έπαιξε το «Αποκάλυψη, Τώρα!»

Στο υπουργείο Πολιτισμού καταλήγουν τα «Αστέρια», ενώ τα ήθελε και ο Δήμος να τα κάνει πολιτιστικό κέντρο, λες και μας τρέχει ο πολιτισμός από τα μπατζάκια και δεν έχουμε που να τον στεγάσουμε. Τώρα κατεδαφιστεί μέρος του και κτίσματα στην Φιλικής Εταιρείας για να αναπνεύσει το Ιμαρέτ, θα το σκεφτούν οι «ειδήμονες» του υπουργείου, εκτός αν και το κάνουμε, με …διαγωνισμό, άλλη μια στέγη αλκοόλ και δήθεν διασκέδασης. Πάντως, το σχόλιο το γράφει ο Ποπολάρος για να καταθέσει μια ανάμνηση του. Στα «Αστέρια», αρχές δεκαετίας του 1990, είδε την ταινία «Αποκάλυψη, Τώρα!» σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Φράνσις Φορντ Κόπολα, με πρωταγωνιστές τους Μάρτιν Σιν, Μάρλον Μπράντο και Ρόμπερτ Ντουβάλ. Όταν βγήκε από το σινεμά, περπάτησε μέχρι την πλατεία, συγκλονισμένος από συναισθήματα. Ακόμη και σήμερα την βλέπει, συγκλονισμένος κυρίως από την δεκαπεντάλεπτη παρουσία του Ντουβάλ του αντισυνταγματάρχη Μπιλ Κίλγκορ, διοικητή μιας μοίρας ελικοπτέρων του Ιππικού και τις σκηνές με μουσική επένδυση, όπως το «The End» των Doors.

Γιατί, είναι χειρότερο από άλλα έργα;

Και γιατί το «νέο» ταρτάν του Εθνικού Πανθρακικού Σταδίου, θα έπρεπε να είναι καλύτερο σε ποιότητα και φινίρισμα από άλλα έργα στην Κομοτηνή; Ανεξάρτητα φορέα χρηματοδότησης, υλοποίησης και ελέγχου… Μια χαρά είναι το έργο, τέτοια έργα μας ταιριάζουν. Στην αρχή να πανηγυρίζουμε, επειδή μας έκαναν την χάρι να τα κάνουν, έστω και με χρόνια καθυστέρησης και μετά να διαμαρτυρόμαστε για την ποιότητα τους. Δηλαδή, καλύτερο είναι το οδόστρωμα στην οδό Σοφούλη με τις κοφτερές πέτρες, από όπου περνάς για να χωνέψεις μετά από φαγητό. Αλήθεια, για το κτίριο του «Σισμανόγλειου» και το οικόπεδο όπου βρίσκεται, έχουμε νέα;

Ιδού η απόδειξη που δεν κανακεύει πολιτικούς

Προφανώς το γνωρίζετε πως τα τελευταία χρόνια για ότι συμβαίνει κακό, από πίσω είναι οι Ρώσοι. Σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί, ακριβή ενέργεια και καύσιμα, για όλα φταίνε οι Ρώσοι και απόδειξη ότι σε κάθε τόπο καταστροφής, βρίσκουν ρωσικά διαβατήρια. Έπρεπε να το είχατε καταλάβει ότι κάτι συμβαίνει με τα κακεντρεχή σχόλια του Ποπολάρου και την μανία του να μην λιβανίζει τους πολιτικούς, αυτούς δηλαδή, που μοχθούν για μας. Η αποκάλυψη έρχεται από αυτή την φωτογραφία και μάλιστα, ισχυροποιείται από το μέγεθος του διαβατηρίου που κρατά. Εμ, Ποπολάρος, αντιδραστικός, τι περιμένατε…